อาจเพราะอุกกาบาตร่วงหล่น หรือเพราะการมาเยือนของสิ่งมีชีวิตต่างดาว ที่ก่อให้เกิดพื้นที่ลี้ลับที่เรียกกันว่า ‘โซน’ (zone) แห่งนั้นขึ้น พื้นที่ซึ่งกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติที่มนุษย์คุ้นชินไม่สามารถนำมาใช้อธิบายอะไรได้อีกต่อไป ทางการเลือกปิดกั้นพื้นที่ดังกล่าวเป็นเขตหวงห้าม ทหารเฝ้ายามกราดยิงผู้บุกรุกโดยไม่ลังเล แต่กระนั้นก็ยังมีคนนำทาง (stalker) ผู้สามารถพาผู้ว่าจ้างเดินทางสู่ใจกลางแห่งดินแดน อันเป็นที่ตั้งของห้องห้องหนึ่งซึ่งจะดลบันดาลให้ความปรารถนาของผู้มาเยือนเป็นจริงได้ … ภาพยนตร์ Stalker ของอังเดร ทาร์คอฟสกี ติดตามการเดินทางของคนนำทาง โดยมีผู้ว่าจ้างสองชีวิตติดสอยห้อยตามไปด้วย การเดินทางจากโลกเบื้องนอกสีสนิมเหล็ก เข้าสู่โลกเบื้องในเขียวขจีไกลไพศาลในม่านหมอก ผ่านเศษซากอารยธรรมมนุษย์ที่ผุพังพ่ายแพ้ เข้าสู่อาคารรกร้างอันเป็นที่ตั้งของห้องแห่งปรารถนา ผู้ว่าจ้างทั้งสองประกอบด้วยนักเขียนและนักวิทยาศาสตร์ คนหนึ่งหวังเรียกคืนแรงบันดาลใจที่แห้งเหือด อีกคนหนึ่งหวังความลับเบื้องหลังแดนพิศวงเป็นบันไดไปสู่รางวัลโนเบล การเดินทางตัดผ่านแดนลี้ลับของชายทั้งสามเป็นดั่งการเดินทางเข้าสู่โลกเบื้องในตน พื้นที่กายภาพที่ก้าวผ่านค่อยๆเปลี่ยนเป็นภูมิทัศน์แห่งจิตวิญญาณ เปิดพื้นที่ให้กับการสำรวจตรวจสอบแง่มุมทั้งหลายทั้งปวงแห่งมนุษย์ นับตั้งความกลัว ความหวัง ความศรัทธา ไปจนถึงการดำรงอยู่ในฐานะมนุษย์